Spojrzałem na Kaskadę i oparłem swoje czoło o jej.
- Dziękuję - powiedziałem cicho - za wszystko. Każdego dnia sprawiasz, że mam ochotę wyjść z tej jaskini. Dajesz mi siłę, której nie mógł mi zapewnić nikt inny. Miałem przymknięte oczy. Chciałem, żeby ta chwila trwała całą wieczność. Od ta dawna nie czułem takiego spokoju. Nareszcie wiedziałem, że podążam dobrą drogą.
<Kaskada?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz